หากพูดถึงสถานีที่ให้ความรู้สึกเหมือน “ประตูสู่ญี่ปุ่น” หลายคนคงนึกถึงสถานีโตเกียว ที่เริ่มก่อสร้างในเดือนมีนาคม ปี 1908 และเปิดให้บริการในเดือนธันวาคม ปี 1914 โดยทัตสึโนะ คิงโกะ (Tatsuno Kingo) ผู้บุกเบิกสถาปัตยกรรมสมัยใหม่ของญี่ปุ่นเป็นผู้ออกแบบ อาคารสถานีฝั่งมารุโนะอุจิที่สร้างด้วยโครงเหล็กและอิฐซึ่งสร้างเสร็จแล้ว เคยสูญเสียหลังคาและงานตกแต่งภายในจากการโจมตีทางอากาศในปี 1945 จากนั้นงานฟื้นฟูหลังสงครามทำให้อาคารกลายเป็น 2 ชั้น และถูกใช้งานต่อเนื่องมากกว่า 60 ปี ในปี 2003 ยังได้รับการขึ้นทะเบียนเป็นทรัพย์สินทางวัฒนธรรมที่สำคัญของชาติด้วย
ในปี 2012 มีการบูรณะโดยอนุรักษ์อาคารสถานีเดิมที่ยังคงอยู่ให้ได้มากที่สุด พร้อมฟื้นฟูส่วนชั้น 3 ที่สูญหายไปและองค์ประกอบอื่น ๆ ให้กลับสู่รูปลักษณ์ดั้งเดิมในยุคก่อตั้ง อีกทั้งยังดำเนินการปรับปรุงโครงสร้างรองรับแรงสั่นสะเทือนขนาดใหญ่บริเวณชั้นใต้ดิน
โดมทางทิศเหนือและทิศใต้ที่สูงมากกว่า 30 เมตร บริเวณชั้น 1–2 ถูกออกแบบใหม่ให้เหมาะกับการใช้งาน โดยยังคงความหนักแน่นของส่วนที่บูรณะไว้ ขณะที่ชั้น 3–4 และเพดานได้รับการฟื้นฟูให้กลับสู่รูปลักษณ์ในยุคก่อตั้ง รายละเอียดอย่างประติมากรรม 12 นักษัตร และลวดลายนูนรูปนกอินทรี ก็เป็นจุดเด่นที่ไม่ควรพลาด
จุดเด่น
-
อาคารสถานีที่บูรณะให้กลับมาได้บรรยากาศสง่างามเหมือนตอนเปิดให้บริการในปี 1914
-
รายละเอียดงดงามในหลายจุด ทั้งลวดลายนูนและองค์ประกอบต่าง ๆ ที่ฟื้นฟูตามงานออกแบบดั้งเดิมในยุคก่อตั้ง
-
ในบรรดาอาคารสถานีที่ยังใช้งานอยู่ มีเพียง 2 สถานีเท่านั้นที่ได้รับการขึ้นทะเบียนเป็นทรัพย์สินทางวัฒนธรรมที่สำคัญของชาติ ได้แก่สถานีโตเกียวและสถานีโมจิโกะ