ศาสนาพื้นถิ่นของญี่ปุ่นที่หยั่งรากและได้รับการศรัทธามายาวนานที่สุดอย่าง “ชินโต”
มีประวัติศาสตร์เก่าแก่มาก โดยเชื่อว่ามีที่มาย้อนไปถึงยุคโจมง (ราว 18,000 ปีก่อนคริสตกาล–300 ปีก่อนคริสตกาล) และว่ากันว่าในยุคโคะฟุน (ราว ค.ศ. 300–600) ได้ก่อรูปเป็นเค้าโครงแล้ว
“ชินโต” เชื่อว่าเทพสถิตอยู่ในสรรพสิ่ง จึงเป็นศาสนาพหุเทวนิยมที่นับถือได้ทุกอย่าง ตั้งแต่ธรรมชาติ (น้ำ ดวงอาทิตย์ ดวงจันทร์) สัตว์ ตำนาน ไปจนถึงเครื่องใช้ในชีวิตประจำวัน
เพราะมีรากฐานจากความเชื่อในธรรมชาติที่ให้ความสำคัญกับพิธีกรรมโบราณและความเคารพยำเกรงต่อบรรพชน จึงไม่มีผู้ก่อตั้งหรือศาสดา
ชินโตให้ความสำคัญกับเสรีภาพและความยืดหยุ่นของความศรัทธา ทั้งตามท้องถิ่น สายตระกูล และระดับบุคคล ทำให้แม้นับถือ “ชินโต” เหมือนกัน เนื้อหาความเชื่อก็อาจต่างกันได้
ในญี่ปุ่น “ชินโต” และ “พุทธศาสนา” เคยผสานกันในรูปแบบความเชื่อที่เรียกว่า “ชินบุทสึชูโก (神仏習合)” และส่งอิทธิพลต่อกันมา
ต่อมาจากนโยบาย “แยกชินโตกับพุทธ (神仏分離)” ปัจจุบันจึงถูกมองว่าเป็นคนละศาสนา แต่ทั่วญี่ปุ่นยังมีศาลเจ้าและวัดที่คงร่องรอยของความผสานนั้นอยู่