ยังไงก็ไม่เคยมาอยู่แล้ว ไม่ว่าจะดีหรือไม่ดี อย่างน้อยก็เป็นประสบการณ์ใหม่แบบหนึ่ง
สึเทนคาคุ | รีวิวของ Wei Chen
รีวิวอื่นๆ ของ Wei Chen
-
ศาลเจ้าอิมามิยะ (เกียวโต)
ศาลเจ้าที่เชื่อกันว่ามีจุดเริ่มต้นในปี 994 เมื่อมีการอัญเชิญเทพแห่งโรคระบาดที่ประดิษฐานอยู่ ณ ศาลเจ้าแห่งนี้ไปประดิษฐานที่ภูเขาฟูนาโอกะ เพื่อระงับโรคระบาดที่แพร่หลายในนครเฮอัน และจัดพิธี “มุระซากิโนะ โกเรียวเอะ” ต่อมาในปี 1001 เมื่อโรคระบาดกลับมาระบาดอีกครั้ง จึงมีการจัดพิธีนี้ซ้ำอีก และหลังจากนั้นได้อัญเชิญเทพกลับมายังศาลเจ้า พร้อมสร้างอาคารศาลหลักสามหลังและศาลของเทพโรคระบาดขึ้นใหม่ แล้วตั้งชื่อว่า “ศาลเจ้าอิมามิยะ”
รู้สึกสงบและเงียบดี ไม่แออัดเหมือนศาลเจ้ายอดนิยมบางแห่งในเกียวโต พอเดินเข้าไปแล้วจิตใจก็ค่อย ๆ สงบลง
ที่นี่ขึ้นชื่อเรื่องการขอพรความรักและคู่ครอง หลายคนตั้งใจมาสักการะโดยเฉพาะ บรรยากาศในศาลเจ้าดูคลาสสิกเรียบง่าย ไม่ค่อยมีความเป็นเชิงพาณิชย์มากนัก เดินเล่นได้สบายมาก
หลังไหว้เสร็จแล้ว แวะกินขนมชื่อดังหน้าทางเข้าอย่าง 阿闍梨餅 หรือโมจิย่างก็เพิ่มความประทับใจได้ดี เดินกินไปด้วยก็ได้อารมณ์ย่านเก่าแก่ของเกียวโต เป็นสถานที่ที่เหมาะกับการค่อย ๆ เดิน ค่อย ๆ ซึมซับบรรยากาศ -
ศาลเจ้าโกซะโนะอิชิ
ศาลเจ้าที่มีเสาโทริอิสีแดงสดสวยงาม ตั้งอยู่ใกล้ฝั่งเหนือของทะเลสาบทาซาวะ มีตำนานเล่าว่าในสมัยมุโรมาจิ ผู้ปฏิบัติชูเก็นโดที่ศรัทธาคุมาโนะกงเง็นเคยใช้ที่นี่เป็นสถานที่ฝึกปฏิบัติ และในปีเคอันที่ 3 (ค.ศ. 1650) เมื่อท่านซะทะเคะ โยะชิทะคะ ไดเมียวแคว้นอากิตะล่องชมทะเลสาบทาซาวะ ได้มานั่งพักบนก้อนหิน จึงเป็นที่มาของชื่อศาลเจ้า
ให้ความรู้สึกเป็นศาลเจ้าเล็กๆ เงียบๆ มีความขลังนิดๆ อยู่ริมทะเลสาบทาซาวะ เดินไม่กี่ก้าวก็เห็นน้ำในทะเลสาบสีฟ้าสุดๆ
ที่นี่ไม่ใหญ่ แต่บรรยากาศสงบดี และไม่รู้สึกกดดันแบบที่ที่ท่องเที่ยวคนแน่นๆ -
เมียวโออิน (จังหวัดฮิโรชิมะ)
วัดเก่าแก่ของนิกายชิงงอน สายไดคาคุจิ ที่เล่ากันว่าก่อตั้งโดยโคโบ ไดชิ (คูไค) ในปีไดโด 2 (ค.ศ. 807) อาคารวิหารหลักและเจดีย์ห้าชั้นได้รับการขึ้นทะเบียนเป็นสมบัติชาติ วิหารหลักซึ่งเป็นสมบัติชาติ สร้างขึ้นในปีเก็นโอ 3 (ค.ศ. 1321) ยุคคามาคุระ มีลักษณะเด่นของสถาปัตยกรรมแบบเซตชูโย ที่ผสานสไตล์ญี่ปุ่นดั้งเดิมเข้ากับองค์ประกอบแบบจีน และถือว่าเก่าแก่ที่สุดในบรรดาสถาปัตยกรรมลักษณะเดียวกันรอบทะเลเซโตะใน
เดินเล่นอยู่ในสวนสบายมาก ถ่ายรูปก็สวย โดยเฉพาะตอนแสงแดดตกกระทบอาคารไม้แล้วให้ความรู้สึกนุ่มนวล อบอุ่น โคตรชิล
ถ้าอยากหาที่ไปพักผ่อน เดินเล่น แล้วซึมซับบรรยากาศวัฒนธรรมนิดๆ ที่นี่คุ้มค่าแก่การมาเลย