วัดเท็นริวจิ
วัดเอกของนิกายรินไซ สายเท็นริวจิ สร้างขึ้นในปี 1339 (ค.ศ. 1339) โดยอาชิคางะ ทากาอุจิเพื่ออุทิศส่วนกุศลแด่จักรพรรดิโกะไดโงะ โดยมีพระมุโซ โคคุชิเป็นผู้ก่อตั้ง ในสมัยมุโรมาจิ วัดแห่งนี้เคยได้รับการยกย่องให้เป็นอันดับหนึ่งของ “เกียวโตโกซัง” ซึ่งเป็นกลุ่มวัดเซนอันทรงเกียรติในเกียวโต
เดินอยู่บนทางเดินป่าไผ่ก็จะเห็นประตูเหนือของวัดเท็นริวจิ
ตรงนี้ก็ซื้อตั๋วเข้าได้เหมือนกัน
สวนโซเก็นจิสร้างมาตั้งแต่กว่า 700 ปีก่อนแล้ว เป็นสวนแบบบ่อน้ำวนชมที่มีชื่อเสียง
ศาลเจ้าคิตาโนะเท็นมังกู
ศาลเจ้าเก่าแก่ที่มีประวัติยาวนานมากกว่า 1,000 ปี นับตั้งแต่ก่อตั้งในปี 947 แห่งยุคเฮอันตอนกลาง และเป็นศาลเจ้าหลักของศาลเจ้าเท็มมังกูและเท็นจินกว่า 12,000 แห่งทั่วญี่ปุ่น โดยประดิษฐานซูงาวาระ โนะ มิจิซาเนะเป็นเทพประจำศาลเจ้า
หลังกลางเดือนกุมภาพันธ์เป็นช่วงชมดอกบ๊วยที่ดีมาก
ส่วนตลาด Tenjin ที่จัดทุกวันที่ 25 ของทุกเดือน ก็ถือเป็นอีกหนึ่งงานใหญ่ของชาวเกียวโต
ศาลเจ้าโอมิวะ
ศาลเจ้าที่เก่าแก่ที่สุดของญี่ปุ่นซึ่งประดิษฐาน โอโมโนะนุชิ โนะ โอคามิ และถือภูเขามิวะเป็นวัตถุศักดิ์สิทธิ์ ไม่มีอาคารฮนเด็น และรูปแบบการสักการะภูเขามิวะผ่านประตูโทริอิสามช่องที่อยู่ลึกเข้าไปด้านหลังอาคารไฮเด็น ยังคงถ่ายทอดรูปแบบดั้งเดิมของการบูชาเทพมาจนถึงปัจจุบัน ประตูโทริอิสามช่องและอาคารไฮเด็นที่สร้างขึ้นใหม่ในปี 1664 โดยโทกุงาวะ อิเอ็ตสึนะ ได้รับการขึ้นทะเบียนเป็นทรัพย์สินทางวัฒนธรรมสำคัญของชาติ
ศาลเจ้าโอมิวะต่างจากศาลเจ้าอื่น ตรงที่ได้เห็นโทริอิเชือกแบบไม่มีคาน เป็นอะไรที่พิเศษมาก และเป็นครั้งแรกที่ได้เห็น
วัดคินปุเซ็นจิ
สัญลักษณ์ของภูเขาโยชิโนะในจังหวัดนาระ และเป็นศูนย์กลางสูงสุดของลัทธิชูเก็นโด ชูเก็นโดคือศาสนาที่เกิดและพัฒนาจากการผสานแนวคิดการเคารพบูชาธรรมชาติแบบดั้งเดิมของญี่ปุ่นเข้ากับพุทธศาสนา ลัทธิเต๋า และองเมียวโด ในช่วงครึ่งหลังของศตวรรษที่ 7 เชื่อกันว่าจุดเริ่มต้นมาจากเอ็นโนะเกียวจะ (En no Gyoja) ผู้ก่อตั้ง ซึ่งได้บำเพ็ญตบะเก็บตัวเป็นเวลา 1,000 วัน และเกิดความศรัทธาต่อคงโงซาโอคงเง็น จากนั้นจึงแกะสลักรูปเคารพลงบนไม้ซากุระภูเขา และประดิษฐานไว้ที่ยอดเขาซังโจงาตาเกะและที่ภูเขาโยชิโนะซึ่งอยู่เชิงเขา
นั่งกระเช้าจากสถานี Yoshino ขึ้นเขา ระหว่างทางซากุระสองข้างทางบานสะพรั่ง ทำเอาทุกคนร้องว้าวกันตลอด!